Dermatolog i ortopeda
Just another WordPress site

Vedolizumab jako terapia indukcyjna i podtrzymująca w chorobie Leśniowskiego-Crohna AD 6

Posted in Uncategorized  by admin
April 18th, 2018

Panel B pokazuje średnie stężenia białka C-reaktywnego (CRP) w tygodniu 0 i tygodniu 6. I słupki wskazują błędy standardowe. W przypadku pacjentów z niewystarczającymi danymi w wyznaczonym punkcie czasowym analizy ostatnia wartość została przeniesiona do przodu. Wartość P (dwustronna) w Tablicy B została obliczona przy użyciu testu sumy rang Wilcoxona dla zmiany wartości wyjściowych w stężeniach CRP z vedolizumabem w porównaniu z placebo. W analizie dwóch pierwszorzędowych punktów końcowych w kohorcie 1, całkowita liczba 32 z 220 pacjentów, którzy otrzymali vedolizumab (14,5%) i 10 ze 148, którzy otrzymali placebo (6,8%) mieli remisję kliniczną (P = 0,02) w tydzień 6; 69 (31,4%) i 38 (25,7%), odpowiednio, miało odpowiedź CDAI-100 (P = 0,23) (Figura 1A). Skuteczność vedolizumabu była zasadniczo zgodna w różnych podgrupach (ryc. S2 w Dodatku uzupełniającym). Spośród 747 pacjentów w kohorcie 2, całkowita 132 (17,7%) miała kliniczną remisję, a 257 (34,4%) miało odpowiedź CDAI-100 w 6 tygodniu.
W grupie średnie zmiany poziomu białka C-reaktywnego od wartości wyjściowej do 6. tygodnia były podobne w grupach vedolizumabu i placebo (ryc. 1B). W analizie post hoc odsetek pacjentów, którzy mieli poziom białka C-reaktywnego powyżej 2,87 mg na litr na początku badania i których poziomy powróciły do normalnego zakresu (tj. .2,87 mg na litr) w tygodniu 6 był podobny w obu grupy (rysunek S3 w dodatku uzupełniającym).
Punkty końcowe w teście terapii podtrzymującej
W 52. tygodniu 60 z 154 pacjentów (39,0%) otrzymujących vedolizumab co 8 tygodni i 56 z 154 pacjentów (36,4%) otrzymujących vedolizumab co 4 tygodnie było w remisji klinicznej, w porównaniu z 33 ze 153 pacjentów ( 21,6%) otrzymujących placebo (P <0,001 i P = 0,004 dla porównania odpowiednio dwóch grup vedolizumabu z placebo) (ryc. 2A). Skuteczność vedolizumabu była zasadniczo zgodna dla różnych podgrup (ryc. S4 w dodatkowym dodatku).
Rysunek 2. Rysunek 2. Punkty końcowe w badaniu terapii podtrzymującej. Panel A pokazuje proporcje pacjentów, wśród tych, którzy mieli remisję kliniczną w 6 tygodniu, którzy byli nadal w fazie remisji klinicznej w 52. tygodniu, którzy mieli odpowiedź CDAI-100 w 52 tygodniu i którzy mieli remisję bez glukokortykoidów (tj. remisja kliniczna bez leczenia glikokortykosteroidami) w 52. tygodniu (dane dla tego punktu końcowego dostępne dla 82 pacjentów otrzymujących placebo, 82 pacjentów otrzymujących vedolizumab co 8 tygodni i 80 pacjentów otrzymujących vedolizumab co 4 tygodnie), a także odsetek pacjentów, którzy mieli trwała remisja kliniczna (określona jako remisja kliniczna wynosząca .80% wizyt studyjnych, w tym końcowa wizyta) w 52. tygodniu. Panel B pokazuje proporcje pacjentów, którzy byli w remisji klinicznej od tygodnia 6 do tygodnia 52, i panelu C, proporcje pacjentów, którzy mieli odpowiedź CDAI-100 od tygodnia 6 do 52 tygodnia.
W analizie drugorzędowych punktów końcowych w 52. tygodniu odsetek pacjentów, u których wystąpiła odpowiedź CDAI-100 i którzy wykazywali remisję bez stosowania glukokortykoidów był istotnie większy w grupach otrzymujących vedolizumab co 8 tygodni i co 4 tygodnie niż w grupie placebo; jednak odsetek pacjentów z trwałą remisją kliniczną nie różnił się istotnie pomiędzy grupami (ryc. 2A)
[więcej w: dermatologia, orteza stawu skokowego, dermatolog warszawa ]

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Powiązane tematy z artykułem: dermatolog warszawa dermatologia orteza stawu skokowego