Dermatolog i ortopeda
Just another WordPress site

Vedolizumab jako terapia indukcyjna i podtrzymująca w chorobie Leśniowskiego-Crohna AD 9

Posted in Uncategorized  by admin
July 10th, 2018

Nieznane jest, czy skutki te wynikają głównie ze skromnej skuteczności lub potencjalnych czynników zakłócających. Jednym z możliwych czynników zakłócających jest stopień zaawansowania choroby w badanej populacji, który mógł wykluczyć silny efekt indukcyjny. Pacjenci mieli średni wyjściowy wynik CDAI wynoszący 324 punkty, średnie stężenie białka C-reaktywnego wynoszące 11,5 mg na litr i mediana wartości kałowej liczonej dla kałowej 686 .g na gram; 37% miało przebytą chorobę w wywiadzie, a 42% przeszło przynajmniej jedną wcześniejszą operację w kierunku choroby Leśniowskiego-Crohna. Około 50% pacjentów miało niepowodzenie leczenia (które zostało zdefiniowane w protokole jako brak początkowej odpowiedzi, utrata odpowiedzi lub niedopuszczalne skutki uboczne) z jednym lub większą liczbą antagonistów TNF; połowa tych pacjentów nie miała początkowej odpowiedzi. Około 30% pacjentów miało niepowodzenie leczenia z dwoma lub więcej antagonistami TNF. Populacja z taką oporną chorobą nie była oceniana w poprzednich próbach antagonistów TNF. Jednakże niedawne badanie kliniczne ustekinumabu w podobnej populacji wykazało również niewielki efekt indukcyjny w odniesieniu do odpowiedzi na CDAI-100 w 6. tygodniu, ale nie wykazało istotnego wpływu na wskaźniki remisji29. Długotrwałe postępowanie medyczne z wieloma lekami, w tym TNF antagoniści mogą przyczyniać się do refrakcji choroby. Alternatywnie, farmakologiczne hamowanie migracji limfocytów do jelit może wymagać więcej czasu dla pełnej skuteczności indukcji niż ta wymagana przy blokowaniu TNF. Ponadto, terapia antyintegrynowa może być stosunkowo wolniej działająca w chorobie Leśniowskiego-Crohna, z uwagi na transmuralną naturę choroby, z przewagą dominującą obserwowaną podczas fazy podtrzymywania (Figura 2 i Figura Wcześniejsze badania dotyczące natalizumabu wykazały skromne korzyści w zakresie indukcji, rosnącą odpowiedź i odsetek remisji w ciągu 12 tygodni oraz silne działania podtrzymujące, co sugeruje, że vedolizumab może mieć podobne właściwości kinetyczne.10-12 Różnice między vedolizumabem i grupami placebo podczas próby konserwacji terapia nie była widoczna do 28. tygodnia lub później (ryc. 2B i 2C), prawdopodobnie ze względu na czas wymagany do klirensu vedolizumabu po dwóch dawkach indukcyjnych. Podczas fazy podtrzymującej poważne zakażenia wystąpiły u 5,5% pacjentów otrzymujących vedolizumab, w porównaniu z 3,0% pacjentów otrzymujących placebo. PML nie rozwinęła się w żadnym z 1115 pacjentów, którzy wzięli udział w tym badaniu – odkrycie zgodne z tym w równoległym badaniu pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, które pojawia się w innym miejscu w tym wydaniu czasopisma. 30 Ta próba nie miała wystarczająco długiego trwania lub wystarczająco duża próbka, aby wykluczyć możliwość stowarzyszenia vedolizumabu z ryzykiem PML; potrzebne są bardziej długoterminowe dane obserwacyjne.
Spośród około 3000 pacjentów narażonych na vedolizumab na medianę wynoszącą 18,8 miesiąca (średnia, 20,9 miesiąca, zakres od 4 do 67), nie odnotowano żadnych przypadków PML od lutego 2013 r. (Niepublikowane dane z badań klinicznych Millennium)
[więcej w: bortezomib, cyjanokobalamina, forum kulturystyczne ]

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Powiązane tematy z artykułem: bortezomib cyjanokobalamina forum kulturystyczne